Skip to the daf
טוען את הדף…
Skip to the text

מאמר העשירי; הנהגת האדם 6

HaEmunot veHaDeot · [Treatise X] Moral Conduct; Thought and Belief, Chapter 6

‹›
  1. 1

    השלישי שער המשגל. ראו אנשים כי המשגל ראוי שיהיה נבחר על כל אהבות העולם, וכי ‏יש לו ערבות יותר גדול מכל ערבות שבעולם; כי לכל יש דבר שיעמוד במקומו, וזה אין דבר שיעמוד ‏במקומו; והוא מוסיף בשמחת הנפש ויחזקנה, ומקל מלאות כל שכן מן הראש ומן המוח; והוא מניח ‏כעס האדם ומעביר מעליו דאגות, ומועיל מחלי המרה השחורה הנקרא מלאנכוליא; והגדול ‏שבדברים שהוא סבת היות האדם המדבר החכם, ואין סבת התחברות בני האדם ורעותם כי אם ‏בו; ואלו היה דבר מגונה, היה הבורא מונע ממנו נביאיו ושלוחיו, הלא תראה כי קצתם אמר הבה את ‏אשתי (בראשית כ"ט כ"א) מאין בשת, ואחר אמר ואקרב אל הנביאה (ישעי' ח' ג') מאין הכלם. ‏וחקרתי דברי אלה, ומצאתי בהם טעות; ועוד כי הניחו נזקיו וגנותו מהם, כי הוא מזיק לעינים, ‏ומסיר תאות המאכל והמשתה, ומפיל הכח, והרבה פעמים מביא השחפת וכאב החלצים וחלל ‏הבטן, והורס הגוף ומכלהו מהרה וימהר הזקנה, ובו נאמר (משלי ל"א ג') אל תתן לנשים חילך. ‏ואיה טרדת הלב ובלבול הדעת ועמימות העינים והמית הנפש כי אם עמו, וכמ"ש (הושע ד' י"א) ‏זנות יין ותירוש יקח לב. ומי שלבו עליו לא ינוח להב אשו כי אם בעת הגעתו אל חפצו בלבד, וכאשר ‏יעשה חפצו תבער אשו כבתחלה, כמ"ש (הושע ז' ד') כלם מנאפים כמו תנור בוערה מאופה. ואיה ‏הטנוף והלכלוך, עד אם ירגיש ויהיה לו מעט דעת, יהיו שלמותיו מתעבים אותו, אפילו אם התרחץ ‏כל ימיו, כמי שאמר (איוב ט' ל' ל"א) אם התרחצתי במי שלג וגו' אז בשחת תטבלני ותעבוני שלמותי. ‏ואיה החרפה והבוז והנגע, ומה שישאר זכרו עד אחרית הימים וסוף הזמנים, וכמו שאמר (משלי ו׳:ל״ג ‏ל"ב ל"ג) נואף אשה חסר לב וגו' נגע וקלון ימצא וחרפתו לא תמחה. ואיה שיחשוב כל בני אדם ‏עורים וחרשים עד שיחשוב כל גנות בגלות, ויחשוב שאינם יודעים, וכמו שאמר (ירמי' י"ג כ"ז) ‏נאופיך ומצהלותיך זמת זנותך. ואיה שישים ביתו מעון לכל לץ ולכל נואף ולכל לסטם ומשחית ‏ואיננו שוער, וכמו שאמר (שם ה' ז') ואשביע אותם וינאפו ובית זונה יתגודדו, וגורם לעצמו ולבניו ‏שלא יהיה לו בן כשר, כמו שגרם הוא לזולתו מעצמו כזה, שהוא מדה כנגד מדה, וכמו שאמר (איוב ‏ל"ט א' י') אם נפתה לבי על אשה, תטחן לאחר אשתי ועליה יכרעון אחרין. ואין התאוה הזאת טובה ‏לאדם כי אם להקים בה זרע, וכמו שאמר (בראשית ט' ז') ואתם פרו ורבו, וישלחנה בדעת בעת ‏שהיא ראויה, ויעצרנה מהרבות:‏

    Üçüncüsü, cinsel birleşme kapısıdır. Bazı insanlar cinsel birleşmenin dünya sevgilerinin tamamı üzerinde seçilmesi gerektiğini, dünyadaki bütün hazlardan daha büyük bir haz taşıdığını düşündüler. Çünkü her şeyin yerine geçebilecek bir şey vardır; fakat bunun yerine geçebilecek hiçbir şey yoktur. O, nefeşin sevincini artırır ve onu güçlendirir; dolulukları, özellikle baştan ve beyinden gelen doluluğu hafifletir. İnsanın öfkesini yatıştırır, kaygılarını ondan giderir ve melankoli denen kara safra hastalığına fayda verir. Bunların en büyüğü de, konuşan ve bilge insanın var olmasının sebebi olmasıdır. İnsanların birleşmesinin ve dostluğunun sebebi de ancak odur. Eğer o çirkin bir şey olsaydı, Yaratan peygamberlerini ve elçilerini ondan alıkoyardı. Görmüyor musun ki onlardan biri utanmadan “Eşimi bana ver” (Bereşit 29:21) demiş, bir başkası da çekinmeden “Peygamber kadına yaklaştım” (Yeşayahu 8:3) demiştir. Bu sözleri araştırdım ve içlerinde hata buldum. Ayrıca onun zararlarını ve çirkinliğini hesaba katmamışlardır. Çünkü o gözlere zarar verir, yeme ve içme arzusunu giderir, gücü düşürür; çoğu kez verem, bel ağrısı ve karın boşluğu ağrısı getirir; bedeni yıkar, hızla tüketir ve yaşlılığı hızlandırır. Bu konuda “Gücünü kadınlara verme” (Mişle 31:3) denmiştir. Peki kalbin meşguliyeti, düşüncenin karışması, gözlerin donuklaşması ve nefeşin ölmesi bununla değil midir? Nitekim “Fuhuş, şarap ve yeni şarap kalbi alır” (Hoşea 4:11) denmiştir. Yüreği buna bağlı olan kimsenin ateşinin alevi, yalnızca arzusuna ulaştığı anda diner; arzusunu yerine getirdiğinde ise ateşi başlangıçtaki gibi yeniden yanar. Nitekim “Hepsi fırıncı tarafından yakılmış fırın gibi zina edenlerdir” (Hoşea 7:4) denmiştir. Peki kir ve pislik nerede kalır? İnsan bunu hisseder ve biraz aklı olursa, bütün gün yıkansa bile giysileri ondan tiksinir. Nitekim “Kar suyuyla yıkansam... yine beni çukura batırırsın ve giysilerim benden tiksinir” (İyov 9:30–31) denmiştir. Peki utanç, hor görülme, yara ve hatırasının günlerin sonuna, zamanların bitimine kadar kalması nerede kalır? Nitekim “Kadınla zina eden akıldan yoksundur... yara ve utanç bulur; ayıbı silinmez” (Mişle 6:32–33) denmiştir. Peki bütün insanları kör ve sağır sanması; her çirkinliği açıkça yapıp onların bilmediğini düşünmesi nerede kalır? Nitekim “Zinaların, kişnemelerin, fahişeliğinin kötü planı...” (Yirmeyahu 13:27) denmiştir. Peki evini her alaycıya, her zina edene, her hayduda ve her bozucuya yurt yapması ve onu koruyan kimsenin bulunmaması nerede kalır? Nitekim “Onları doyurdum, zina ettiler; fahişenin evinde toplandılar” (Yirmeyahu 5:7) denmiştir. Ayrıca kendisine ve çocuklarına düzgün bir evladın doğmamasına sebep olur; çünkü başkasına kendi eliyle yaptığına benzer bir şeyi kendisine sebep kılmıştır. Bu ölçüye ölçüyle karşılıktır. Nitekim “Yüreğim bir kadına aldanmışsa, eşim başkası için öğütsün ve başkaları onun üzerine eğilsin” (İyov 31:9–10) denmiştir. Bu arzu, insan için ancak onunla soy devam ettirmek bakımından iyidir. Nitekim “Siz verimli olun ve çoğalın” (Bereşit 9:7) denmiştir. İnsan onu, uygun olduğu zamanda bilinçle serbest bırakmalı ve çoğaltmaktan alıkoymalıdır.

Hebrew: Emunot we-Deot; Leipzig, 1864. · Public Domain

English: HaEmunot veHaDeot; Translated to Turkish by Gökhan (Aryeh) Duran, 2026 [tr] · CC-BY-NC

Texts from Sefaria.